RDW komt met maatregel tegen fraude met parkeerkaarten voor gehandicapten

De Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW) begint in de zomer met een experiment om misbruik van invalidenparkeerkaarten tegen te gaan. De kentekens van auto’s van gehandicapten worden gekoppeld aan hun parkeerkaarten. Nu bestaat die koppeling nog niet en wordt er in toenemende mate met de kaarten gefraudeerd.

Gemeenten die gebruik maken van scanauto’s kunnen meedoen met de proef. De maatregel is een aanvulling op de database die auto’s registreert voor parkeervergunningen en parkeerapps.

Fraude en oneigenlijk gebruik

Ieder(in) is de belangenorganisatie voor mensen met een beperking of chronische ziekte. Directeur van Ieder(in), Illya Soffer, vertelt dat fraude en oneigenlijk gebruik met de Europese gehandicaptenparkeerkaart al sinds de invoering van de kaart in 2001 een probleem is. Met de kaart kun je parkeren in alle landen van de Europese Unie.

Omdat de kaart achter het raam op het dashboard ligt met de foto van de kaarthouder naar beneden, kunnen handhavers niet zien wie de auto geparkeerd heeft. Dit werkt diefstal in de hand, veel ruitjes worden ingetikt om de kaarten te stelen. Volgens belangenorganisaties is een gehandicaptenparkeerkaart op de zwarte markt zo’n 1500 euro waard.

Tijdens het European Disabilty Forum in februari kwamen opmerkelijke percentages van het misbruik van de kaarten naar voren. “Over Brussel werd bijvoorbeeld gezegd dat de helft van de kaarten daar helemaal niet gebruikt wordt door de mensen voor wie ze bedoeld zijn. Het zal ons benieuwen of in Nederland niet precies hetzelfde aan de hand is”, aldus Soffer.

Geen landelijke registratie

Een gehandicapte krijgt een kaart als hij of zij niet zelfstandig honderd meter kan lopen. De gehandicapte moet de kaart in de woonplaats aanvragen. Dit kan een bestuurderskaart zijn voor de gehandicapte zelf, of een passagierskaart voor een familielid of bekende die de gehandicapte rondrijdt.

Fraude en misbruik van de kaarten worden niet landelijk geregistreerd. Dit omdat de uitgifte, de handhaving en de controle van de kaart gemeentelijke taken zijn. Uit een rondgang van Nieuwsuur blijkt dat de regels voor het uitgeven van de kaart per gemeente anders zijn. Ook de registratie van fraude en diefstal verschilt per gemeente.

Verschillende gemeenten hebben sterke vermoedens van fraude maar kunnen niet aangeven hoe groot dit is omdat ze dit niet hebben onderzocht.

 

Lees het volledige artikel op NOS.nl